Posts tonen met het label Weg kwijt zijn. Alle posts tonen
thumbnail

Emotionele ontwikkeling

Emotionele ontwikkeling


Welkom in de wondere wereld van emotionele ontwikkeling! Emoties zijn als een achtbaanrit: soms voel je je als een avontuurlijke genieter die de hoogtepunten van het leven omarmt, en op andere momenten lijkt het alsof je in een dal van boosheid, teleurstelling of verdriet bent beland. Pijn is niet altijd fijn, maar het is een cruciaal onderdeel van ons emotionele leven. Je kunt niet altijd weglopen of afhaken als de dingen moeilijk worden; soms moet je gewoon door de ontkenning heen breken en de waarheid onder ogen zien.

Zelfs de meest integere mensen hebben wel eens een moment van egoïsme of zelfzuchtigheid. Dat is waar lef en daadkracht om de hoek komen kijken. Lachen en huilen zijn beide belangrijke vaardigheden in deze emotionele jungle. Het is fijn om te weten dat je flexibel kunt zijn in je reacties, maar het is ook belangrijk om assertief te blijven. Voor jezelf opkomen zonder de ander te beschadigen is een kunst. Luisteren naar je emoties en die van anderen helpen je hierin en geven jou betrouwbaarheid.

Dus, terwijl we onze reis door de grenzeloosheid van emoties maken, laten we niet vergeten dat het oké is om af en toe te vallen. Het leven is geen rechte lijn; het is een kronkelig pad vol verrassingen. Dus, omarm je emoties, van de vreugde tot de pijn, en onthoud: zelfs als je in de ontkenning zit, is er altijd ruimte voor groei en ontwikkeling. En wie weet, misschien lach je er later om!

 





Wat is emotionele ontwikkeling en waarom is het belangrijk


Nou, stel je voor dat je emoties een soort circus zijn. Soms heb je een clown die je laat lachen, maar op andere momenten komt er een boze leeuw op je af. Emoties zoals boosheid, teleurstelling en verdriet zijn de acrobaten van ons leven – ze doen soms moeilijk, maar ze zijn essentieel voor onze ontwikkeling. Zonder die heftige gevoelens zouden we nooit leren wat het betekent om integer of assertief te zijn. Dat is iets wat je niet kunt veranderen, dus waarom niet omarmen dan?

Emotionele ontwikkeling helpt ons om te navigeren door de wereld van onze gevoelens. Het is een beetje zoals een avontuurlijke reis: soms wil je weglopen of afhaken, maar het is belangrijk om te luisteren naar wat die emoties je proberen te vertellen. Ontkenning is de schaduw in deze circusact; het kan verleidelijk zijn om pijn en verdriet te negeren, maar dat maakt de show alleen maar moeilijker. Dat herken je vast als je eerlijk bent naar jezelf.

Het is ook goed om te weten dat we allemaal gevoelig zijn voor deze emoties. We zijn geen robots! Lachen, huilen, en zelfs onszelf een beetje zelfzuchtig of egoïstisch gedragen, zijn allemaal onderdeel van de emotie show. Dus, als je je weer eens verdrietig of teleurgesteld voelt, herinner je dan dat dit allemaal bij de emotionele ontwikkeling hoort. Heb lef, wees flexibel, en geniet van de rit. Want uiteindelijk, wie wil er nu niet een emotioneel circus bijwonen dat ook nog eens betrouwbaar en dienstbaar is? 


Emotionele ontwikkeling en sociale vaardigheden


Emotionele ontwikkeling is als het trainen van een puppy: je moet geduld hebben, maar het kan ook hilarisch zijn! Neem bijvoorbeeld boosheid. Je kunt het zien als een klein monster dat zich onder je bed verstopt. Wanneer je het eindelijk onder ogen komt, kan het een explosie van teleurstelling zijn, of zelfs verdriet. En laten we eerlijk zijn, die momenten van pijn zijn moeilijk te hanteren. Soms wil je gewoon weglopen en afhaken, maar dat is geen optie! Ontkenning is ook een populaire strategie. "Nee, ik ben niet boos!" Terwijl je eigenlijk als een ontploffende vulkaan voelt. Gelukkig zijn er ook positieve emoties! Het leven is een avontuur vol uitdagingen en dat vraagt om daadkracht. Lachen is een geweldige manier om met verdriet om te gaan. Want wie zegt dat je niet kunt huilen en lachen tegelijk? Je kunt een genieter zijn van het leven, maar ook gevoelig voor de gevoelens van anderen.

In deze jungle van emoties moet je assertief en integer blijven. Het vergt lef om je gevoelens te uiten zonder zelfzuchtig of egoïstisch te zijn. En laten we niet vergeten: luisteren is een kunst! Dus, terwijl je door de stormen van emotionele ontwikkeling navigeert, onthoud dat het allemaal deel uitmaakt van de reis. En wie weet, misschien kom je een paar betrouwbare vrienden tegen die je helpen om de clown in je naar boven te halen! Dus, omarm die emoties, want ze maken je tot wie je bent!




Hoe emoties ons gedrag en welzijn beïnvloeden


Emoties, die onvoorspelbare kleine monsters, kunnen ons gedrag en welzijn flink beïnvloeden. Neem bijvoorbeeld boosheid. Je staat in de rij voor je favoriete koffie, en iemand durft het te wagen om voor jou te gaan staan. Boosheid kan je zo ver drijven dat je bijna de neiging hebt om te weglopen of zelfs af te haken van je gezonde levensstijl. Maar wacht, is dat wel de juiste manier om met teleurstelling om te gaan? Is je boosheid dan weg als je wegloopt? Of heb er nog steeds last van?

En dan is er verdriet. Dat gevoel dat je overvalt als je favoriete serie eindigt. Huilen is een prima uitlaatklep, maar soms lijkt het alsof je in een emotionele achtbaan zit, met pijn die maar niet weggaat. Het leven is moeilijk, maar dat is ook wat het avontuurlijk maakt, toch? Soms moet je lef tonen en gewoon lachen, zelfs als je de neiging hebt om te ontkennen dat je problemen hebt. Ontkenning is als een schuilplek voor de zelfzuchtige egoïst in ons allemaal.

Gevoeligheid is een kracht; het maakt je een genieter van het leven. Flexibel zijn helpt je om je aan te passen aan de grenzeloosheid van emoties.Het leert je makkelijker om te gaan met emoties.  En als je assertief en integer blijft, kun je zelfs de moeilijkste momenten doorstaan. Dus, laten we luisteren naar onze emoties, in plaats van ze te ontkennen. Daadkracht is de sleutel! Dus kom op, laten we samen lachen, huilen en het leven omarmen, met al zijn ups en downs!


Tips voor het verbeteren van je emotionele ontwikkeling


Emotionele ontwikkeling is een avontuur vol uitdagingen en hilariteit. Kinderen zijn als kleine ontdekkingsreizigers in de wereld van emoties. Ze kunnen van boosheid naar verdriet springen met de snelheid van een raket, en dat is soms moeilijk te volgen! Maar laten we eerlijk zijn, wie heeft er nog nooit gelachen om de dramatische huilbuien van een peuter?

Een van de beste tips voor het bevorderen van emotionele ontwikkeling is om kinderen te leren hun emoties te herkennen. Als ze zich teleurgesteld voelen omdat hun favoriete koekje op is, is het belangrijk dat ze dat kunnen uiten in plaats van het te ontkennen. "Nee, ik ben niet boos!" *zucht* Ja, dat is vaak een teken van ontkenning. Moedig ze aan om te luisteren naar hun gevoel en het te delen, zelfs als het soms een beetje zelfzuchtig of egoïstisch lijkt.

Daarnaast is het essentieel om ze te leren dat het oké is om te huilen, maar ook om te lachen. Emoties zijn grenzeloos, en dat is wat het leven zo avontuurlijk maakt. Wanneer ze zich verdrietig voelen, kunnen ze ook leren dat pijn een onderdeel is van het leven, en dat ze altijd iemand kunnen vertrouwen om mee te praten.

Dus, geef ze de ruimte om hun emoties te verkennen, moedig assertief gedrag aan en laat ze weten dat het oké is om af en toe te falen. Met een beetje lef, daadkracht en een gezonde dosis humor kunnen ze hun emotionele ontwikkeling op een speelse manier bevorderen. Want laten we wel wezen, wie wil er nu niet met een lach en een traan door het leven gaan?

Dat is nu exact wat jij ook hebt te doen! Dus wees weer een kind.





Conclusie


In de wondere wereld van emotionele ontwikkeling zijn we allemaal een beetje als een clown in een circus – soms lachen we, soms huilen we, en soms is er gewoon een beetje pijn. Boosheid, teleurstelling, verdriet; het lijkt wel een emotioneel buffet waar je niet om hebt gevraagd! Maar hé, dat maakt ons ook avontuurlijk en grenzeloos. We leren dat het moeilijk is om niet te ontkennen dat we soms gewoon willen weglopen of zelfs afhaken.

Toch, als je je emoties omarmt met lef en daadkracht, word je een betrouwbaardere vriend en een gevoeligere partner. Want laten we eerlijk zijn, niemand houdt van een zelfzuchtig of egoïstisch persoon die niet kan luisteren. Emoties zijn als een rollercoaster: ze geven je de kans om te genieten van de hoogtepunten, maar ook om door de dalen te navigeren.

Dus, als je ooit het gevoel hebt dat je vastzit in de ontkenning van je emoties, weet dan dat het oké is om te voelen. Huil een beetje, lach een beetje, en wees flexibel in je aanpak. Want uiteindelijk is emotionele ontwikkeling geen doel, maar een reis vol met uitdagingen en overwinningen. Dus pak je clownsnneus en ga ervoor! Want elke emotie, hoe moeilijk ook, draagt bij aan je groei als een integer en assertief individu. En wie weet, misschien ontdek je wel dat de weg naar emotionele volwassenheid ook een dosis humor vereist! We hebben het een en ander voor je op een rijtje gezet wat je echt helpt om minder zwaar door emotionele tijden te varen. Het geeft je inzicht in wat je kunt doen om weglopen of boosheid om te buigen in blijven staan en boosheid om te buigen naar begrip.



Een luchtige start maken?


In het digitale boekje (handig, heb je het altijd bij je) skills die je leven navigeren hebben we 50 meest voorkomende emoties bij de kraag gevat. Hoe herken je de emoties en wat doe je dan precies? En... wat moet je doen om uit die ongewenste situatie te komen? Voord e prijs van twee biertjes heb jij hem in je bezit. Bestel hem hier


Marcel Derksen - Ontwikkelbaas bij Life Skills Academie










thumbnail

De druk neemt toe, zo ook de psychische problemen!

            Psychische problemen? Hoe dan?


                 Dat steeds meer mensen kampen met psychische problemen of                         emotionele onbalans zoals je wilt is niet vreemd wanneer je kijkt naar                  de steeds meer groeiende wachtlijsten bij GGZ en particuliere                             hulpinstanties. Sabine Klaver in het blad Vroeg!. ' Het is                                     verontrustend, maar eigenlijk niet onverwacht' Wat opvalt is dat                         vooral klachten die gaan over stemmingswisselingen en angst enorm                  gestegen zijn. Klaver ziet steeds meer van dit soort zaken bij haar                     praktijk binnenkomen. Ondanks het feit dat ze in "Den Haag' op de                     hoogte zijn wordt weinig tot niet van daaruit geanticipeerd op dit                         fenomeen.

 


Wat is hier aan de hand?

                    Het leven is een feestje.... Je moet alleen zelf de slingers ophangen
                    'Vroeger leek het leven veel overzichtelijker, maar nu verwachten we er meer                             van.' De mentaliteit is door de jaren heen door allerlei omstandigheden behoorlijk                     veranderd. Dit komt o.a. terug in het feit dat wij onszelf, meer als voorheen,                            verantwoordelijk houden voor ons eigen geluk. Alsof we dat zelf moeten creëren.                     Wanneer ons dit niet of onvoldoende lukt geven we onszelf hiervan de schuld.                        Tegenvallers horen natuurlijk bij het leven. Het droombeeld dat er een leven                            bestaat dat vrij van lijden is, bestaat niet. Een van de omstandigheden die onze                        mentaliteit ongemerkt aangepast heeft is de komst van social media. De komst                        van dit fenomeen heeft onze drang om onszelf te 'bewijzen'  maar vooral ook te                        vergelijken met anderen aardig versterkt.Ons brein heeft nogal moeite om het                            rationele te onderscheiden van het 'gemaakte' Op het moment dat we                                        waarnemen hoe leuk iedereen het heeft weten we wel dat dit niet de realiteit is!                        Vreemd genoeg ervaren we het wel zo. 


            Hoe stuurt social media ons ideaalbeeld?


                De kracht van social media is net als bij reclame de herhaling. Wanneer wij als                        mens iets maar vaak genoeg zien zal ons onderbewuste de aanname maken dat                    het de waarheid is.
                Daarnaast hebben we als mens een soort van kudde gedrag of anders verwoord                    een sterke behoefte om "erbij" te horen. We zullen dit als individu niet snel                                erkennen, gedrag laat echter heel wat anders zien....

                De behoefte om ergens bij te horen zegt mogelijk ook iets over het gevoel van                        eenzaamheid wat er onder ligt. Veel mensen zijn met hun eigen dingen bezig en                    hebben steeds minder waardevolle en vooral ook directe sociale contacten. Deze                    zijn veelal vervangen door social media 'vrienden' Daarnaast worden we                                    meegesleurd in de waan van de dag die ons een bepaalde snelheid van leven                        opdringt. Voor veel mensen is het erg lastig om aan deze manier van leven te                            ontkomen.





          We hebben een samenleving opgebouwd waarin gemak een groot goed is.           Informatie is snel beschikbaar. Boodschappen laten we thuisbezorgen. We           kopen online i.p.v. naar de winkel  te gaan om ook contact met anderen te           maken. Een van de veroorzakers van deze gemakscurve is ICT en alles wat           daar mee verbonden is. Let wel! ik veroordeel het gebruik van ICT                      middelen niet, zet bij een aantal alleen een vraagteken. Een van die                      middelen is What's App. Een reuze handig medium die korte communicatie           op vooral afstand toegankelijker en sneller maakt.Kan zeer handig zijn. Het           geeft ook veel sociaal en emotioneel 'afval' Mijn stelling is. Als het echt                  belangrijk is bel de persoon dan, anders kan het wachten tot je die persoon           ontmoet. Misschien moet ik het duidelijk maken met een praktische                      toepassing. Een verhaal uit de praktijk.... Een student is benieuwd naar het           cijfer van een toets een stuurt een app naar de betreffende docent met de           tekst: HEY IS MN CIJFER ER AL. Typisch een bericht wat ik schaar onder              'afval' Wat maakt het dat je niet kunt wachten tot de volgende dag om de           docent persoonlijk te vragen?

          Misschien dat de student angst heeft om het cijfer te horen en direct een               opmerking krijgt van de docent? Misschien dat de student een vraag van de           ouders heeft gekregen tijdens het eten en moest aangeven dat hij het cijfer           nog niet heeft? Waarop hij besluit de docent te appen.... Zeg het maar.              What's App geeft haar gebruikers de ruimte om korte communicatie te                  gebruiken. Vaak staccato en zo min mogelijk letters, want dat kost veel tijd           en moeite? Daarnaast hebben gebruikers vaak niet bewust wat gebruik van           hoofdletters voor een ervaring oproept bij de ontvangende partij... De                  docent zal waarschijnlijk niet reageren op dit bericht. Het gebruik van                  What's app, mail en sms mist een essentieel onderdeel in onze                          communicatie. We zien elkaar niet en missen de daardoor de derde                      dimensie - lichaamstaal. Wanneer de boodschap via beeldbellen                          overgebracht zou worden, komt deze al heel anders over.

          Samengevat, beiden, student en docent hebben ieder goede bedoelingen.           Ze begrijpen elkaar niet of minder goed en dat geeft stress. Ik refereer aan           het begin van dit blog over angst en stemmings wisselingen.. De student              heeft mogelijk angst om de docent te benaderen en docent krijgt op den              duur last van stemmingswisselingen bij voortdurende staccato berichten...


          Wil de student van zijn angst af dan zou hij zijn sociaal- en emotionele                  vaardigheden mogen gaan onderzoeken. De docent mag voor zichzelf                  keuzes maken hoe hij wil en kan dealen met deze vorm van                              communiceren. 






thumbnail

 



Betekenis geven aan je leven!





Betekenis geven aan je leven staat gelijk aan het hebben van morele ambitie. Dat is kort samengevat weten wat je wilt en hoe je daar dan vervolgens gevolg aan gaat geven. Stuk voor stuk woorden die proberen de essentie van ons leven samen te vatten .Niemand uitgezonderd willen we allemaal iets betekenen voor een ander of onze omgeving. We willen betekenisvol zijn om gezien en gehoord te worden. Dit staat in mijn opinie helemaal los van wat je verdient aan salaris of welke beroep je uitoefent. Misschien goed om dit uit te leggen.




Afgelopen week kreeg ik een bericht van Kevin, 32 jaar oud en kok bij een restaurant. ‘Heb net effe pauze,’ schreef hij via Instagram, las je stuk over veerkracht, wat het maakt dat dit zo waardevol is en hoe je daaraan kunt werken Waarom? Ik ben sinds 2 jaar werkzaam in de horeca, en ik doe het met toewijding en liefde. Maar in alle bescheidenheid, ik heb zoveel meer in huis en doe op alle manieren mijn best om de juiste weg te vinden. Voordat ik de overstap naar het koks vak maakte werkte ik in de elektrotechniek. Een hele andere discipline met totaal andere skills. Het is fascinerend om in een totaal andere wereld je weg te kunnen vinden…. Een paar dagen later spraken Kevin en ik elkaar. Hij vertelde over zijn turbulente jeugd. Zijn strijd met zijn vader ( wie van de mannen herkent dit niet?) En hij vertelde over zijn toekomstdromen. ‘Betekenis geven aan mijn leven is precies de drive die ik altijd heb gehad. Ik heb altijd heel graag de goede dingen willen doen.’





De dingen goed willen doen is in het beroep van kok bijna onmogelijk. De tegeltjes wijsheid “ Er is nog nooit een kok gevonden die kan koken naar alle monden” is hier een mooi voorbeeld van. De veerkracht die Kevin toont en waar hij tegelijkertijd mee worstelt is feitelijk het leren loslaten van de perfectie en het streven het goed te doen voor een ander. Dat levert zoveel stress op dat dit uiteindelijk de persoon zal breken. Veerkracht leert je als het ware je eigen morele ambitie te ontdekken en te volgen zodat jij op jouw manier betekenisvol kunt zijn voor je omgeving en daarmee voor jezelf. Wat mij betreft is Kevin een rolmodel van veerkracht en daarmee van morele ambitie. Hij doet zijn werk als kok – een essentieel beroep – heel graag. Zo zet hij met liefde een ander een smakelijk maaltijd voor. Maar hij heeft ook, in zijn eigen woorden, ‘elke dag nog die drive van: wat wil ik later worden als ik groot ben?’



 

Het klopt dat wanneer je over de financiële middelen beschikt het makkelijker lijkt om te gaan doen wat je hart je ingeeft en je veerkracht te testen. Het klopt ook dat dit vaak als smoes gebruikt wordt om niet te gaan starten met het onderzoeken van je veerkracht. Kevin zette de stap zonder dat hij vooraf wist wat het hem op zou leveren. Hij volgde zijn ingeving/intuïtie gewoon…. Onderweg overwon hij twijfels over zijn keuze, zocht hij steun en is hij nog steeds blij met zijn keuze. Wat ik hiermee wil zeggen? Ook mensen met minder privileges kunnen bergen verzetten.


Marcel Derksen
Ontwikkelbaas bij Life Skills Academie